Klaar! Of eigenlijk helemaal niet klaar, daarvoor verandert de (web)wereld veel te snel!
Terugkijkend heb ik een heleboel dingen gedaan, waarvan ik de meeste al wel eens gezien of gedaan had, maar er waren ook dingen nieuw voor me. Een website / blog opzetten en die bij Google aanmelden waren evenals RSS gebruiken niet nieuw voor me. Ook Flickr had ik al eerder ontdekt, al had ik nooit zoveel belangstelling gehad voor alle verschillende mashups daarmee. Google Documents en daaraan verwante toepassingen gebruikte ik nog nauwelijks, terwijl daarin wel een grote kracht schuilt bij het gezamelijk werken aan een document. Social bookmarking trof wel de juiste snaar bij me, ik ben het wat bewuster gaan gebruiken merk ik. Wiki's gebruikte ik al, van het belang daarvan hoefde ding 11 en 12 me niet meer te overtuigen.
En dan Twitter! Ik heb er dezelfde haat-liefde verhouding mee gekregen als chat, ervaar dagelijks de mogelijkheden ervan, maar het is wel weer een communicatiekanaal erbij, en niet alle communicatie via dat kanaal is even zinvol! Met Podcasts en online muziek had ik niet zoveel, en daarin is ook geen verandering gekomen. YouTube daarentegen gebruik ik wel, al zal ik er privé niet veel naar uploaden. De kennismaking met Genealogie was nog te summier om me erin te kunnen verliezen, maar wel erg nuttig voor een beter begrip van een belangrijke deel van onze bezoekers.
De echte verrassing was LibraryThing! Zo'n simpel concept, zo'n eenvoudig basisidee, maar wat een heerlijk gevoel om je lievelingsboeken te catalogiseren in deze toepassing, en te kijken of er iemand net zoveel boeken van je lievelingsschrijver heeft als jij (nee dus!). Erg ver ben ik nog niet eens gekomen met invoeren, maar dat pak ik deze herfst zeker nog een keertje op. Dat laatste geldt ook voor mijn account bij LinkedIn.
Footnote was de tweede verrassing. Ik had de site al wel eens bekeken, maar merkte bij deze hernieuwde kennismaking zoveel prachtige functionaliteit op waar ik de vorige keer overheen gekeken had, dat het een echte ontdekkingstocht werd. En zo kwam ik via het oude vertrouwde Archief 2.0 bij waar ik nu ben: de afsluiting!
Om me heen merk ik dat de cursus dingen los maakt en in beweging zet. Collega's die in Google Documents samen aan een document willen werken, voorzichtig beginnen te chatten en twitteren, bij de koffieautomaat over hun RSS feeds beginnen, zich aanmelden bij Archief 2.0, enzovoort. En daar was het allemaal om begonnen, niet om alles te gaan gebruiken wat er te koop is, maar wel om kennis te maken met nieuwe toepassingen en dan bewust een keuze over het gebruik daarvan te kunnen nemen. Maar misschien wel de belangrijkste verandering is het concept van spelend leren, ergens gewoon mee beginnen en kijken of en hoe het bevalt. Die instelling moeten we vasthouden, want in een veranderende wereld is er altijd iets nieuws te leren!
dinsdag 13 oktober 2009
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
Gefeliciteerd! Arnold kan trots op je zijn ;-)
BeantwoordenVerwijderenTsja, ik zal het hem eens vragen.
BeantwoordenVerwijderenJij bent dan misschien nog niet helemaal klaar, je hebt al wel de Informatie Professional gehaald, en dat is mij dan weer niet gelukt...
Goed stuk, Albert! Vooral die laatste alinea. Als we in ons dagelijks werk steeds kunnen blijven kijken met spelend lerende ogen, dan zijn we met z'n allen een stuk rijker geworden.
BeantwoordenVerwijderenPrachtige samenvatting van de cursus Albert. Meer van dit soort teksten en we hoeven geen promotiedingen meer te schrijven.
BeantwoordenVerwijderenSucces met de verdere ontwikkeling het NA.
En natuurlijk heeft niemand meer boeken over AdD dan jij! Maar bevestiging is altijd lekker :-)
Gefeliciteerd!
@Luud: haha, zo is dat!
BeantwoordenVerwijderenDank voor jullie mooie woorden